ประวัติความเป็นมา ประเพณีการให้ทานไฟ เป็นประเพณีทางพุทธศาสนา ที่สืบต่อกันมา และดำเนินการกันแพร่หลาย ในกลุ่มชาวพุทธ ของจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยถือตามตำนาน และประวัติที่ว่าในสมัยพุทธกาล ที่ประเทศอินเดีย เขตมัธยมประเทศ ในช่วงเดือนอ้ายกับเดือนยี่ เป็นฤดูหนาว อากาศหนาวจัด คลุมไปทั่วบริเวณ ประกอบกับเป็นช่วงที่หลังจากพระภิกษุหมดเขตพรรษาและหมดเขตกฐิน ซึ่งจะต้องออกจาริกแสวงบุญและเผยแพร่ศาสนา แต่ในฤดูนี้พระภิกษุไม่สามารถออกเดินทางไปเผยแพร่ศาสนาได้ เนื่องจากอากาศหนาวจัด ประกอบกับพระภิกษุมีผ้าครองอยู่เพียง 3 ผืน คือ ผ้าสบง จีวร และสังฆาฎิ ที่ชาวบ้านเป็นพุทธบริษัทถวาย ด้วยความหนาวนี้ชาวบ้านมีจิตศรัทธา เกิดความสงสารพระภิกษุจึงจัดหาฟืนก่อสุมไฟบริเวณวัดเวลาใกล้รุ่ง เพื่อให้พระสงฆ์ได้ผิงไฟ ทำให้ร่างกายอบอุ่น นี่คือจุดเริ่มต้นของประเพณีให้ทานไฟ จนถึงยามเช้าสามารถมองเห็นลายมือใหญ่ด้วยตาเปล่าแล้ว ซึ่งเป็นเวลาที่พระสงฆ์ออกบิณฑบาตร แต่อากาศหนาวเย็นยังไม่ได้ลดน้อยลง พระภิกษุสงฆ์ยังไม่สามารถออกเดินทางไปรับบิณฑบาตรได้ กลุ่มประชาชนและพุทธบริษัทดังกล่าว จึงช่วยกันจัดหาเผือก มัน และแป้งโรตีมาย่างไฟ ทำให้สุกแล้วถวายพระ จึงทำให้เกิดประเพณีเพิ่มขึ้นอีกอย่างหนึ่ง คือการทำอาหารถวายพระจากกองไฟที่ก่อขึ้นเพื่อให้พระได้ผิง